پنجشنبه 23 آبان 1398   18:17:04
.
  • ارسال به دوستان
نام ارسال کننده :  
ایمیل ارسال کننده:
نام دریافت کننده :
ایمیل دریافت کننده :  
موضوع ایمیل :
کد تصویری :
 
 
امتیاز دهی
 
 

مقررات



مصوب شماره 4224/44008-

مورخ 14/1/1389کمیسیون اصل 138 قانون اساسی

 

بسمه تعالی

با صلوات برمحمد و آل محمد

وزارت صنایع و معادن – وزارت امور اقتصادی و دارایی

 

 

«تصویب نامه وزیران عضوکارگروه حمایت از تولید موضوع سرمایه گذاری در
فعالیت های گروه یک ماده(2) از طریق سازمان های توسعه ای در فناورهای نوین و صنایع پرخطر
»


وزیران عضو کارگروه حمایت از تولید در جلسه مورخ 19/10/1388 به استناد تبصره(3) بند(الف) ماده(3) قانون اجرای سیاست های کلی اصل چهل و چهارم قانون اساسی–  مصوب 1387 –  و با رعایت تصویب نامه شماره 151247/ت43505هـ مورخ29/7/1388 موافقت نمودند:

سازمان های توسعه ای مجازند تا سقف چهل و نه درصد(49%) با بخش غیر دولتی در چارچوب اساسنامه و مقررات خود برای سرمایه گذاری در فعالیت های گروه یک ماده(2) قانون یاد شده در فناورهای نوین و صنایع پر خطر به شرح پیوست که تایید شده به مهر«دفتر هیئت دولت» می باشد و یا در مناطق کمتر توسعه یافته موضوع تصویب نامه شماره76254/ت36095 هـ مورخ10/4/1388 با رعایت سایر قوانین و مقررات مربوط مشارکت نمایند.

این تصمیم نامه در تاریخ9/1/1388 به تأیید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده است .

 

محمد رضا رحیمی

 معاون اول رییس جمهور ‌‌

 


 

صنایع پیشرفته (High-Tech)

 

صنایع پیشرفته یا صنایع نوین(High-Tech) رویکرد نوینی از صنایع هستند که از فناوری برتر و بالایی برخوردار بوده و دانش فنی، نوآوری و خلاقیت، سهم قابل توجهی در تعریف و تکوین آن دارد.

مشخصه اصلی این صنایع، ایجاد ارزش افزوده بالا، اتکا به نیروی انسانی متخصص و تحصیل کرده و تحت تاثیر قراردادن سایر بخش های تولیدی و خدماتی از طریق افزایش بهره وری می باشد که این امر در کنار ارتقاء جایگاه رقابتی در حوزه های کلان مربوط نمود پیدا می کند. همچنین این صنایع بر پایه دانش و آگاهی شکل می گیرد و بخش اعظم دانش فنی آن مغزافزار بوده که با تلفیق تکنولوژی نوین مربوط تحقق می یابد. علاوه بر دانش و بستر فنی تخصصی در کنار الزامات و پیش نیازهایی چون تجهیزات، خط تولید و مواد اولیه مطلوب، این صنایع به زیر ساخت اطلاعاتی بسیار قوی وابسته می باشند.

ویژگی های اصلی این صنایع عموماً به شرح زیر می باشند:

1 -حداقل در یکی از سه بستر( فرآیند ، ماشین آلات و تجهیزات) دارای سطح بالای فناوری جهانی هستند.

2 -محصولات و خروجی های این صنایع، تجهیزات و خدمات با فناوری بالاست.

3 -حداکثر بهره گیری از روش های تولید خودکار را دارا می باشند.

4-  هزینه های تحقیق و توسعه در این صنایع در سطح بالایی قراردارد(حداقل دو برابر میانگین آن در سایر صنایع).

5  -فناوری این صنایع نسبت به فناوری سایر صنایع، با نرخ سریع تری تغییر می کند .

6 -دارای پتانسیل(ظرفیت) و توان کاربرد فناوری جهت رشد سریع را دارا می باشند.

7 -نسبت نیروی انسانی دانشور ، متخصص و تحصیل کرده در این صنایع حداقل بیست درصد(20% ) از کل کارکنان است.

مصادیق صنایع پیشرفته:

صنایع با فناوری پیشرفته در گروه ها و زیر گروه ها به شرح زیر طبقه بندی می گردند:

صنایع الکترونیک(طراحی و ساخت): کامپیوتر و ملحقات آن به جز فرآیندهای مونتاژ (S.K.D)، مدارهای مجتمع، تولید تجهیزات الکترونیکی و ارتباطی پیشزفته.

صنایع تولید مواد نو: سرامیک های پیشرفته، کامپوزیت ها، پلیمرهای پیشرفته، مواد ابر رسانا.

صنایع بیوفناوری : انواع محصولات دارویی پیشرفته و کیت های تشخیص، مکمل های غذایی، بیوپلیمرها، راکتورهای زیستی، تراشه های بیو فناوری، تولید انواع کودهای بیولوژیک و آنزیم ها.

اپتیک و لیرز: انواع لنز، نجهیزات کاربردلیزر، فیبر نوری، کریستال ها و لایه های نازک اپتیکی، ایتومکانیک.

اتوماسیون صنعتی و سیستم های هوشمند: سیستم ها و تجهیزات کنترل فرایند، ابزار دقیق، کنترل گرما، سنسورها، روبات ها.

نانو فناوری: کاربرد نانو فناوری در زمینه های مختلف از قبیل برق و رایانه، پزشکی، محیط زیست، انرژی و نظایر آن.

صنایع مرتبط با فناوری اطلاعات(IT):  طراحی و تولید بسته های نرم افزاری انتقال اطلاعات و خدمات شبکه های اطلاع رسانی، سامانه های اطلاعاتی و اطلاع رسانی.

صنایع هوا و فضا: تجهیزات ناوبری هوایی، سیستم های آیرودینامیک و مکانیک پروازی ساخت هواپیماهای غیر نظامی، فناوری های ماهواره ای.

انرژی های نو : پیل سوختی و مبدل های خورشیدی.

در ایران با توجه به نوپایی این صنایع و نیز ریسک نسبتاً بالای آن ها، بخش خصوصی به تنهایی توانایی توسعه آن را در کشور نداشته و بدون تصدی گری دولت و فراهم نمودن زیر ساخت های لازم ، امکان رشد صنایع پیشزفته میسر نمی باشد. با توجه به موارد فوق الذکر، ایجاد و توسعه پیشرفته در حوزه کیفیت برتر ، هزینه پایین تر و ارتقاء جایگاه رقابتی جهانی توجیه پیدا خواهد کرد. لذا در بسیاری از موارد سازمان های دولتی مرتبط به عنوان پیشرو، مولد و محرکه توسعه صنایع پیشرفته اقدام به
سرمایه گذاری در این زمینه ها نموده و بستر مشارکت و خضور بخش خصوصی را فراهم می کنند. طبیعی است در هر جامعه ، سیاست گذاری تشویقی مناسب در کنار سرمایه گذاری سازمان های متعلق به دولت در حوزه های مختلف پیشرفته که منجر به ایجاد کسب و کارهای موفق و توجیه پذیر گردد ، به تدریج باعث ترغیب سرمایه گذاران بخش خصوصی به سرمایه گذاری و مشارکت در اجرای طرحهای مربوطه، ورود دانش فنی و بکارگیری آن و در نتیجه دستیابی به جایگاه برتر رقابتی
بین المللی خواهد شد.




 
امتیاز دهی